{"id":3076,"date":"2023-03-19T18:53:00","date_gmt":"2023-03-19T18:53:00","guid":{"rendered":"https:\/\/naturebylennart.com\/?p=3076"},"modified":"2024-05-08T20:23:34","modified_gmt":"2024-05-08T20:23:34","slug":"a-week-in-eaglenest","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/naturebylennart.com\/nl\/birds-blog\/a-week-in-eaglenest\/","title":{"rendered":"Een week in Eaglenest"},"content":{"rendered":"

Mijn reis naar India startte op 1 maart 2023. Na wat hindernissen was het gelukt om in de hoge Himalaya te komen waar de sneeuwluipaarden fantastisch meewerkten. Het lukte zelfs om mijn favoriete kleine kat te zien: de Pallas\u2019 Cat! Op maandagochtend 13 maart stonden Andreas en ik weer klaar op het kleine vliegveld van Leh. Zoals gebruikelijk was de veiligheidscheck weer zeer grondig en moest ik weer al mijn elektronica in verschillende bakjes stoppen. Het manoeuvreren met zes bakjes aan dure apparatuur pl\u00fas een jas en twee tassen zou het minst favoriete onderdeel van mijn reis in India blijven, maar er was helaas niet aan te ontkomen. Het nemen van veel binnenlandse vluchten stelde ons ook in staat om het maximale uit ons verblijf in India te halen. Gelukkig kwam ik er zonder kleerscheuren doorheen.<\/p>\n\n\n

<\/p>\n\n\n

We hadden een echte reisdag voor de boeg. In de ochtend zouden we vliegen van Leh naar Delhi. Het irritante van het vliegveld in Delhi is dat er 3 terminals zijn waarbij terminal 1 op een flinke afstand ligt van de andere twee. Daarvoor moet je dan weer een bus nemen. Gelukkig verliep de vlucht naar Leh zonder vertraging en hadden we ruim voldoende tijd om onze overstap te halen. Uiteraard weer na de nodige security checks zaten we aan een tafeltje een pizza te eten voorafgaan aan de vlucht Delhi \u2013 Guwahati: voor vandaag onze eindbestemming.<\/p>\n\n\n\n

Het werd een avondvlucht. Ik was gebombardeerd tot nooduitgangpassagier met de bijbehorende verantwoordelijkheid om de deur te openen als het vliegtuig zou crashen. Heel even leek het ook zo ver te komen want bij onze landing op het vliegveld van Guwahati vond onze piloot het nodig om, amper nog een meter boven de grond, het vliegtuig stevig op te trekken en voor een nieuwe landingspoging te gaan. Uit het bericht door de intercom meende ik te begrijpen dat er iets mis was met ons landingsgestel, maar achteraf leek het een smoesje te zijn geweest van de piloot die gewoon een slechte landing had ingezet. Gelukkig nam hij wel de tijd om die te herstellen. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald zullen we maar zeggen. Het kostte ons een half uur extra cirkelen, maar toen stonden we ook veilig aan de grond. Tot onze vreugde was ook onze ruimbagage keurig meegekomen vanuit Leh. Die avond pakten we een hotel dichtbij het vliegveld. Morgen zou het tweede deel van de reis beginnen: naar Eaglenest!<\/p>\n\n\n\n

Eaglenest Wildlife Sanctuary was ooit onderdeel van een strijdtoneel en kennelijk was de Red Eagle Divisie van het Indiase leger hier ook gevestigd. Daar ontleent de plek zijn naam aan. Tegenwoordig is het een beschermd reservaat dat vooral bij vogelaars in trek is. Veel aantrekkelijke specialiteiten van de foothills van de Himalaya zijn hier goed te doen waarbij \u00e9\u00e9n vogel altijd de speciale aandacht heeft: de Bugun Liocichla. Deze soort is wereldwijd praktisch alleen te doen op \u00e9\u00e9n specifiek plekje in Eaglenest. Die wil je als fanatieke wereldlijster dus niet missen! Wij hadden echter heel andere plannen. Uit verslagen van anderen meenden wij te kunnen afleiden dat Eaglenest ook wel eens een heel goede plek zou kunnen zijn om Asiatic Golden Cat te zien. Andreas had die soort al eens hier geprobeerd, maar helaas zonder het gewenste resultaat. Deze kat is een van de moeilijkste om wereldwijd te zien dus zeker de moeite waard om het nog eens te proberen.<\/p>\n\n\n\n

In de ochtend kwamen we Janco van Gelderen in de lobby tegen met wie ik al eens door Zuid-Amerika en de Westelijke Sahara had gereisd. Keurig op tijd stond de auto voor die ons zou gaan brengen naar Eaglenest. Verkeer in India is altijd een onzekere factor, maar dat zat ook niet echt tegen. Onze chauffeur wist precies hoe hij op de limiet moest rijden en n\u00e9t niet erover. Een extra obstakel was dat er een speciale permit vereist is om de staat Arunachal Pradesh in te mogen gaan. De check duurde best wel lang, maar uiteindelijk kregen we gelukkig het fiat om door te mogen rijden. Bij een stop voor de lunch fotografeerde ik een Oosterse tortel. Die zag ik voor het laatst als dwaalgast in Nederland in 2015.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Oosterse tortel<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Later in de middag stopten we in een gehuchtje aan de Tengarivier waar we onze gids Jintu ontmoetten plus een chauffeur in een zogenaamde gypsy. Dat is een open jeep met bankjes achterin die het spotlighten een stuk prettiger zouden maken. Er was gelukkig ook even tijd om naar de rivier te lopen waar ik kennis maakte met wat mooie nieuwe soorten waaronder typische rivierspecialisten zoals de Plumbeous Water Redstart.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Plumbeous Water Redstart<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Ook was ik blij met een White-capped Redstart want die had ik in Ladakh gemist. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

White-capped Redstart<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

De Brown Dipper had ik daar overigens ook gemist. Ook die zag ik nu wel, maar alleen vanuit de rijdende auto waardoor ik geen foto\u2019s had.<\/p>\n\n\n\n

Na deze stop reden we het laatste stuk naar Eaglenest. Bij de check aan de ingang van het reservaat zag ik een Yellow-breasted Greenfinch die bovenin een naaldboom zat te zingen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Yellow-breasted Greenfinch<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Eaglenest Wildlife Sanctuary bleek overigens veel uitgestrekter te zijn dan ik had gedacht. Het reservaat bestaat in feite uit \u00e9\u00e9n lange weg die door de bossen en over de berghellingen loopt. De twee belangrijkste plekken langs die weg zijn Lama Camp en Bompu Camp. Lama Camp is dichtst bij de ingang en het is wel een stuk of vijftien kilometer rijden voordat je er bent vanaf de ingang. Vervolgens ligt Bompu Camp nog zeker twintig kilometer verder. Door de slechte wegen duurt de transfer tussen de kampen wel een paar uur. Wij zouden \u00e9\u00e9n nacht in Lama Camp spenderen en de overige nachten in Bompu. Dat was omdat de Golden Cat het vaakst in de buurt van Bompu gezien leek te worden. Voor mij als vogelaar was dat wel minder gunstig want rondom Lama Camp zaten vogels die ik waarschijnlijk niet in Bompu Camp zou kunnen zien. De middag eindigde in dichte mist zonder fotografische hoogtepunten.<\/p>\n\n\n\n

Uiteraard gingen we meteen die nacht al op pad om de eerste poging voor de kat te wagen. In elk geval leverde het alvast een nieuwe vogelsoort op: de Grey Nightjar.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Grey Nightjar <\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Ook waren we blij verrast met veel waarnemingen van de Bhutan Giant Flying Squirrel. Dat is ook echt een enorme vliegende eekhoorn en een lokale specialiteit. We hadden \u00e9\u00e9n absolute topwaarneming van een dier dat op enkele meters afstand onderin een bosje zat. Die waarneming was niet meer te overtreffen. Ook van dichtbij viel op hoe enorm groot ze zijn.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Bhutan Giant Flying Squirrel<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Verder hadden we nog \u00e9\u00e9n waarneming van Grey-headed Flying Squirrel. Dat bleek volgens het boekje een soort te zijn waar nog maar heel weinig van bekend is. Andreas had die de vorige keer ook een keer gezien. Wij waren blij dat we alvast een waarneming hadden.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Grey-headed Flying Squirrel<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Op de weg terug werden we verrast door een forse Indiase olifant die voor ons uit rende. We volgden het dier op gepaste afstand want op een nauwe bergweg wil je geen ruzie met een olifant. Gelukkig verdween het dier uiteindelijk in het bos.<\/p>\n\n\n\n

Ambitieus gingen we diezelfde nacht om drie uur w\u00e9\u00e9r op pad. We konden slechts enkele uurtjes slaap pakken, maar we wilden het maximale eruit halen. Na die ene keer had onze gids daar ook wel genoeg van dus dat deden we niet nog een keer. Die routine was ook eigenlijk niet vol te houden voor de lange duur. We zagen overigens zo goed als niets. Ik wilde \u2019s ochtends wel weer bij het eerste licht op de plek zijn waar de Bugun Liocichla doorgaans werd gezien. De kansen daarvoor leken echter flink te zijn geslonken omdat er voor de aanleg van een stroomlijn flink was gekapt rondom de plek van de Liocichla. Het gevolg was dat de Liochichla zich al twee weken niet had laten zien. Ik was daar op zijn zachtst gezegd niet gelukkig mee en ik begreep ook niet hoe de lokale bevolking het in vredesnaam riskeerde om hun belangrijkste publiekstrekker zo te verstoren.<\/p>\n\n\n\n

Maar goed, nooit geschoten is altijd mis, dus we stonden vroeg in de ochtend op de trail waar hij regelmatig gezien werd. Enkele andere vogelaars waren er ook. Verder werden we verwelkomd door een Blue-fronted Redstart.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Blue-fronted Redstart<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Die bleek aan de Lama kant erg algemeen te zijn, maar aan de Bompu kant zou dat anders blijken te liggen. Een tijd lang stonden we te wachten waarbij af en toe een tapje werd afgedraaid. Daar reageerden zowaar twee Liocichla\u2019s op, maar ze leken niet dichterbij te komen. Een club Rusty-fronted Barwings kwam langs zetten -kennelijk een favoriete partnersoort voor de Liocichla om mee op te trekken- maar hij zat er niet tussen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Rusty-fronted Barwing<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De tijd tikte door en op een gegeven moment liep ik terug naar de weg. Toen kwam ineens een hele club laughingthrushes het pad over vliegen om in het struikgewas aan de andere kant te verdwijnen. Laughingthrushes hebben de irritante gewoonte om heel luidruchtig te zijn, maar zich nooit goed te laten zien. Ingespannen tuurde ik in de struiken om toch iets te herkennen. Alles was immers nog nieuw. Toen zag ik ineens een groene vogel met een grijze wang en opvallend rode vleugelpunten zitten: de Bugun Liochichla!! Meteen was hij daarna weer weg en de volgende vogel die ik zag was een Chestnut-crowned Laughingthrush waar het grootste deel van de groep uit bleek te bestaan. De Bugun was me te snel af voor een foto, maar ik was heel blij dat ik hem gezien had! Alleen die grijze wang kon ik niet plaatsen, maar die rode vleugelpunten heeft geen enkele andere soort. Misschien had ik toch iets in de snelheid niet goed gezien. Terug in het camp zag ik echter op de foto\u2019s die aan de muur hingen dat het vrouwtje van de Bugun een grijze wang heeft. Ik had blijkbaar alleen foto\u2019s van het mannetje gezien. Dat stelde mij gerust. Wat een geluk om de beste soort van Eaglenest te zien in de paar uur die ik had!<\/p>\n\n\n\n

Daarna liepen we nog even langs de weg waarbij we de kleine Himalayan Striped Squirrel goed konden bekijken.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Himalayan Striped Squirrel<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Daarna was het tijd voor het ontbijt en onze transfer naar Bompu Camp waar we de rest van ons verblijf zouden doorbrengen. We hadden nog vijf nachten in het vooruitzicht waarin we zouden gaan proberen om de Asiatic Golden Cat te zien. Uiteraard deden we ook overdag ons best.<\/p>\n\n\n\n

In Bompu Camp sliepen we in tenten. De accommodatie was een beetje primitief, maar het eten was uitstekend en met de stroomvoorziening ging het ook beter dan verwacht. We werden verwelkomd door Siberische boompiepers. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Siberische boompieper<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Wat vogels betreft had ik eigenlijk maar \u00e9\u00e9n belangrijk doel: het zien van de Blyths Tragopan. Deze hoenderachtige is \u00e9\u00e9n van de vier soorten tragopan en kan in dit deel van India worden gezien. We hadden al een vrouwtje opgestoten tijdens onze transfer naar Bompu Camp, maar eigenlijk telt alleen het mannetje.<\/p>\n\n\n\n

Het zien van tragopans is vergelijkbaar met het zien van pitta\u2019s of antpitta\u2019s. Ook dat zijn vogels die heel goed zijn in het stil in een struikgewas zitten waardoor ze moeilijk op te merken zijn. Als je ze eenmaal gevonden hebt dan verbaas je je wel over de prachtige kleuren die ze hebben. Intapen van tragopans is echter een stuk lastiger dan bij sommige pitta\u2019s waardoor je ze op de \u2018ouderwetse manier\u2019 moet vinden. Het voordeel is wel weer dat het behoorlijk grote kippen zijn waardoor ze goed hoorbaar zijn als ze zich door het struikgewas begeven. Ik kwam in Bompu Camp een Indiaas stel tegen die vijf dagen lang elke ochtend en namiddag probeerden deze soort te zien, maar bij wie het niet lukte.<\/p>\n\n\n\n

Ik had echter meer geluk! Rond vier uur \u2019s middags deed ik nog even een wandelingetje vanuit het kamp. Opeens hoorde ik geritsel in de struiken boven mij. Ik bleef meteen doodstil staan en al snel zag ik een hoenderachtige door de struiken lopen. Het formaat zag er goed uit! Ik probeerde zo stil mogelijk de vogel te benaderen en toen rende de vogel in een keer naar beneden over de weg voor mij langs de struiken in!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Blyth’s Tragopan<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Het was inderdaad een schitterend mannetje Blyth's Tragopan! Op deze snelle actie was ik niet helemaal voorbereid waardoor mijn foto\u2019s niet allemaal scherp waren. Ik wilde nog wel een tweede blik. Voorzichtig tuurde ik over de rand van de helling en al vrij snel zag ik ineens een rood kopje schitteren tussen het groen! De vogel had ook wel door dat ik er was en bewoog zich zo stil en onopvallend mogelijk, maar ik kon de vogel intussen schitterend zien.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Blyth’s Tragopan<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Het lukte zelfs om te filmen!<\/p>\n\n\n\n

\n