- info@naturebylennart.com
Eind maart 2026 bevond ik mij ineens in de Colombiaanse Andes. Al meer dan twee jaar kwam een Northern Oncilla met enige regelmaat naar een lodge in de Andes: Mirador El Roble. Omdat het dier soms ook dagen en weken weg kon blijven, was er moeilijk een reis op te plannen. Maar toen ik begreep dat de kat in het vroege voorjaar van 2026 vrijwel elke dag verscheen, ging ik kijken naar de ruimte in mijn agenda in de nabije toekomst. Toevallig bleek ik over drie weken een week te hebben zonder geplande afspraken. En voor ik het wist zat ik in het vliegtuig naar Colombia!
Natuurlijk wist ik dat de reis in een teleurstelling zou eindigen als ik de Northern Oncilla niet zou zien. Toch keek ik er in de aanloop naar de reis ook steeds meer naar uit om een aantal van de vogels opnieuw te zien waar ik in 2021 in Ecuador ook van had genoten. In het bijzonder was ik gecharmeerd van de Sword-billed Hummingbird. Hoewel het op de juiste plek niet zo’n moeilijke soort is om te zien, blijf ik dat een heel bijzondere vogel vinden. In Ecuador was het mij niet gelukt om foto’s in vlucht te maken waar ik erg tevreden over was dus dit was een mooi moment om dat recht te zetten. Sowieso vind ik kolibries een heel dankbaar onderwerp voor fotografie en kan ik me uren vermaken met deze vogels.
Sword-billed Hummingbird
Op mijn eerste volle dag in Ecuador zag ik bij Hacienda El Bosque meteen de nodige Sword-billed Hummingbirds. Voor ik het wist zat ik al weer enkele uren op mijn stoel bij de feeder te azen op vluchtfoto’s. Alle kolibries die ik daar fotografeerde, had ik overigens al eerder gezien in Ecuador, maar het blijft verslavend! Er is altijd nog een foto die je niet gemaakt hebt!
Over mijn vluchtfoto’s van de Sword-billed Hummingbirds kon ik niet klagen. Sword-billed Hummingbird is naar mijn ervaring een soort die niet permanent rond blijft hangen bij de feeder en maar enkele keren per uur even een bezoek brengt en dan weer vertrekt. Het moment waarop de vogel even een seconde stil hangt voor de feeder voordat hij vaak op de feeder gaat zitten, is het moment om een vluchtfoto te maken. Alleen komt het ook vaak genoeg voor dat dit moment er niet is en dan is het dus vaak weer een half uur wachten voordat het volgende moment zich voordoet. Maar geduld is een schone zaak en uiteindelijk had ik wat mooie resultaten!
Sword-billed Hummingbird
Een van de gidsen kwam daarna met de oplossing voor die vogels die elke keer maar weer op de feeder gingen zitten: een geplukte bloem er naast hangen! Dat zorgde meteen voor een aantal foto’s die ik nog niet had. De bloem voegde zeker iets toe!
Sword-billed Hummingbird
Natuurlijk is het wel enigszins gekunsteld om een geplukte bloem bij de feeder te hangen, maar ik was toch blij met de foto’s. Stiekem wordt deze truc natuurlijk veel vaker toegepast om foto’s van een kolibries met een bloem mogelijk te maken. Sometimes you don’t want to know how the sausage is made!
Daarnaast had ik ook nog tijd om te experimenteren met een lage sluitertijd. Daardoor was de beweging in de vleugels van de Sword-billed Hummingbird goed zichtbaar.
Sword-billed Hummingbird
Shining Sunbeam
Tijdens het wachten, zag ik natuurlijk nog veel meer soorten voorbij komen. Een daarvan was de Shining Sunbeam. Van deze soort had ik in Ecuador ook niet hele goede foto’s in vlucht kunnen maken. Ook dat kon ik deze reis recht zetten! Daarnaast had ik enkele leuke foto’s waarop de prachtig gekleurde stuit goed te zien is. Met kolibries werkt het altijd zo dat een andere lichtval ineens kleuren naar boven brengt die je eerder niet had opgemerkt.
Shining Sunbeam
Tourmaline Sunangel
Een andere soort die in Ecuador voor mij lastig was om te fotograferen was de Tourmaline Sunangel. Deze soort bleek hier wat vaker de feeder te bezoeken, maar alsnog was het niet makkelijk om de soort in vlucht te fotograferen. Hij verscheen al niet zo vaak, maar als hij er dan was dan zat hij vaak meteen op de feeder. Geen kans op vluchtfoto’s! De truc met de bloem bracht hier uitkomst en ik eindigde met een aantal foto’s waar ik heel tevreden mee was.
Tourmaline Sunangel
Tourmaline Sunangel and Shining Sunbeam
Buff-winged Starfrontlet
Buff-winged Starfrontlet had ik al eerder goed kunnen fotograferen in Ecuador, maar ik was toch ook blij met deze nieuwe serie. De kenmerkende lichte vleugelbasis is goed te zien.
Buff-winged Starfrontlet
Sparkling Violetear
Sparkling Violetear had ik in Ecuador ook veel gezien en ook nu genoot ik weer van deze soort. Ze zijn vrij goed vast te leggen in vlucht en ook redelijk agressief. Daardoor is er vaak ook wel een mogelijkheid om wat interactie met een andere soort te fotograferen.
Sparkling Violetear
Buff-tailed Coronet
Buff-tailed Coronet was een van de meest algemene soorten die ik zag in Ecuador en ook hier was er geen gebrek aan deze soort. Ik had al heel wat goede foto’s van deze soort, maar de bloem voegde hier toch wat toe.
Buff-tailed Coronet
Collared Inca
De laatste kolibrie die ik fotografeerde was de Collared Inca. Dit is een van mijn favoriete kolibries om te fotograferen omdat Collared Inca, meer dan andere soorten, de gewoonte heeft om enkele seconden stil te hangen in de buurt van de feeder. Ondanks dat deze soort niet eens zo heel vaak bij de feeder verschijnt, zijn er daardoor veel kansen om verschillende houdingen op de foto te zetten. De kenmerkende witte bovenstaart trekt daarbij al snel de aandacht.
Collared Inca
Met een beetje geluk kon ik zowaar twee van mijn favoriete kolibries op een foto krijgen! Collared Inca met een Sword-billed Hummingbird op de achtergrond.
Collared Inca met Sword-billed Hummingbird
Overigens was mijn bezoek aan Hacienda El Bosque niet uitsluitend gericht op het fotograferen van kolibries. Sterker nog: die waren eerder bijvangst! Ik zag hier namelijk ook de prachtige Crescent-faced Antpitta en de imposante Grey-breasted Mountain Toucan. Ook op andere plekken zag ik een aantal zeer aansprekende soorten. Voor meer speciale vogels van mijn week in de Andes zie hier!
Ik had maar liefst drie volle dagen te besteden bij Mirador El Roble plus nog een middag en een ochtend. Ik wilde namelijk die kat niet missen! Gelukkig maakte de Northern Oncilla het voor mij niet spannend. Missie accomplished!
Maar ondanks dat de Northern Oncilla zich meermaals liet zien gedurende mijn dagen bij Mirador El Roble bleef er toch nog heel veel tijd over. Een deel van die tijd vulde ik met vogels kijken in de omgeving. Dat was best leuk, maar ik verliet toch niet graag de lodge omdat ik die Northern Oncilla zo mooi mogelijk wilde zien.
Nadat ik alle redelijk algemeen voorkomende vogels rondom het huis erop had gezet, resteerden mij dan ook alleen de kolibries. Maar gelukkig houd ik van kolibries! Toch zit er ook een grens aan de mate waarin je nog vernieuwende beelden kunt maken van kolibries. De reguliere vluchtfoto’s had ik inmiddels wel. Daarom probeerde ik nu de interactie te fotograferen, maar dat is erg lastig omdat kolibries heel snel bewegen.
Het voordeel van uren spenderen op een plek is echter dat je voldoende tijd heb om na te denken over een ander soort foto’s. Zo bedacht ik mij dat ik wel eens kon proberen om de kolibries te fotograferen met mijn oude Canon EF 24-70 F4 lens. Deze lens lag al jaren te verstoffen in mijn kast en die had ik meegenomen om eventueel groothoekfoto’s van de Northern Oncilla te maken. Maar wat als ik dat eens zou proberen met kolibries?
Het kon geen kwaad om het te proberen dus ik vatte post dichtbij een van de feeders en deed mijn best om alle vogels te fotograferen die dichtbij kwamen vliegen. Dat leverde natuurlijk heel veel slechte foto’s op. Maar heel af en toe zat er een serie tussen waar ik echt heel blij mee was! Ik zette mijn project voort gedurende de andere dagen en met het resultaat was ik heel tevreden. Dit was echt een nieuwe manier om kolibries te laten zien!
Collared Inca
Ook hier kan ik mijn resultaten weer per soort tonen. Collared Inca is dan natuurlijk een goede om mee te beginnen. Van die soort had ik ook de meeste verwachtingen aangezien ze met de lange lens ook al een stuk eenvoudiger in vlucht zijn te fotograferen dan de andere kolibries.
En inderdaad: de resultaten mochten er zijn! Hoewel het nog steeds niet makkelijk is om deze soort in groothoek te fotograferen, had ik drie momenten waarop ik scherpe foto’s kon maken. Het voordeel van deze soort is dan wel dat je relatief veel foto’s per sessie overhoudt.
Ik had een mooi moment met een vrouwtje Collared Inca die groen gekleurd is waar een mannetje Collared Inca zwart gekleurd is.
Collared Inca
Ook had ik twee mooie momenten met een mannetje Collared Inca. De laatste twee foto’s uit deze serie zijn van het eerste moment, alle andere van het tweede. De tweede keer vloog de vogel erg dichtbij waardoor alle details goed te zien zijn.
Collared Inca
Buff-tailed Coronet
De meeste foto’s maakte ik overigens van de Buff-tailed Coronet. Bij Mirador El Roble bleek dat de meest algemene soort die permanent aanwezig was. Ik kon profiteren van hun gewoonte om dichtbij op een tak te gaan zitten waardoor ik mooi de interactie van vliegende vogels met zittende vogels kon fotograferen.
Buff-tailed Coronet
Ook had ik natuurlijk veel mogelijkheden om vogels in vlucht te fotograferen.
Buff-tailed Coronet
Uiteindelijk had ik zowaar één foto met Collared Inca en Buff-tailed Coronet in een beeld!
Buff-tailed Coronet with Collared Inca
Sowieso was Buff-tailed Coronet vaak een van de twee soorten op de schaarse momenten dat het mij lukte om meerdere soorten in een beeld te vangen. Het zijn vrij agressieve vogels, zowel naar elkaar als naar andere soorten. Zo lukte het mij ook om een gevecht tussen Buff-tailed Coronet en Fawn-breasted Brilliant vast te leggen.
Buff-tailed Coronet en Fawn-breasted Brilliant
Fawn-breasted Brilliant
Fawn-breasted Brilliant kende ik ook al uit Ecuador, maar fotograferen van deze soort in groothoek was natuurlijk ook nieuw voor mij. Toch haalde ik er uiteindelijk wat leuke resultaten uit. Het vastleggen van de opvallende roze keelvlek was nog een hele uitdaging, maar soms lukte het!
Fawn-breasted Brilliant
Lesser Violetear
Een soort die ik nog niet vaak gefotografeerd had, was Lesser Violetear. Dat is het kleinere neefje van de Sparkling Violetear en verschilt onder meer van die soort door zijn egaal groene buik terwijl Sparkling Violetear een paarse buikvlek heeft.
Lesser Violetear
Het is een vrij agressieve soort en daardoor lukte het om wat leuke interactie te fotograferen. Uiteraard was een Buff-tailed Coronet de soort waarmee hij het aan de stok had.
Lesser Violetear and Buff-tailed Coronet
Ook een Tourmaline Sunangel moest het ontgelden.
Lesser Violetear en Tourmaline Sunangel
Tourmaline Sunangel
Ook hier was het een grote uitdaging om Tourmaline Sunangel te fotograferen. Omdat deze soort klein van stuk is en maar heel weinig voor de feeder stil hangt, waren er niet veel kansen. Maar met veel proberen had ik uiteindelijk toch wat leuke resultaten!
Tourmaline Sunangel
Speckled Hummingbird
Eveneens klein van stuk is Speckled Hummingbird. Dit is een heel algemene kolibrie, maar ik vond hem bepaald niet makkelijk te fotograferen in vlucht! Ze vliegen vrij snel en onvoorspelbaar en hangen nauwelijks stil. Ook moeten ze vanwege hun kleine formaat behoorlijk dichtbij komen om een goede foto van ze te kunnen maken. Na veel proberen had ik gelukkig toch enkele momenten die goede foto’s opleverden!
Speckled Hummingbird en Buff-tailed Coronet
Speckled Hummingbird
Long-tailed Sylph
Een soort waar ik erg mijn best voor deed was de Long-tailed Sylph. Bij Mirador El Roble vloog er voor zover ik kon beoordelen maar eentje rond en dat gaf al een uitdaging op zich. Ik had niet zoveel kansen om deze soort te fotograferen. Daarnaast had de soort ook niet de gewoonte om vaak stil te hangen. Het is wel een hele mooie soort met zijn kenmerkende lange staart. Uiteindelijk lukte het gelukkig om enkele foto’s in vlucht te maken.
Long-tailed Sylph
Er zaten natuurlijk ook heel wat foto’s tussen waarbij de vogel net niet scherp was!
Long-tailed Sylph
Gelukkig leverden ook de momenten waarbij de vogel kort dichtbij mij op een tak ging zitten interessante foto’s op.
Long-tailed Sylph
Bronzy Inca
De laatste kolibrie die ik in groothoek wist te fotograferen was de Bronzy Inca. Dit neefje van de Collared Inca kwam een stuk minder vaak langs dan de Collared Inca en was ook lastiger te fotograferen. Gelukkig had ik uiteindelijk toch twee foto’s!
Bronzy Inca
Hoewel het fotograferen van kolibries niet mijn belangrijkste doel was toen ik naar Colombia ging, was ik toch heel blij met deze resultaten! Kolibries blijven favoriet bij mij en ik hoop dat het niet lang duurt voordat ik ze weer eens kan zien!
Meer Colombia?
Lees hoe ik mijn doelsoort zag: de Northern Oncilla!
En klik hier als je wilt weten welke andere spectaculaire vogels in de Colombiaanse Andes te vinden zijn!
